Jesteś tutaj: Strona główna

Rozwój standardów semantycznych

Napisane przez  27 sierpień 2012

Upowszechnienie Internetu, jako medium umożliwiającego kontakt, wymianę oraz wyszukiwanie informacji, jest obecnie jednym z głównych czynników mających wpływ na szybki rozwój gospodarczy, doskonalenie usług, rozwój nowych technologii i wymianę doświadczeń w środowiskach naukowych i biznesowych. Standardy wykorzystywane przez sieć globalną w początkowym okresie jej rozwoju zakładały przede wszystkim możliwość udostępniania dokumentów i plików danych. W takim podejściu o znaczeniu przesyłanych danych decydują ich nadawca (intencja) i odbiorca (interpretacja). Niestety przy słabo rozwiniętych kanałach komunikacyjnych łączących nadawcę z odbiorcą trudno jest przekazać znaczenie udostępnionych danych. Problem ten urasta do rangi bariery, jeśli udostępnianie danych i dokumentów rozważać będziemy w kontekście anonimowego odbiorcy, który do danych będzie dołączał własną interpretacją oderwaną od intencji nadawcy (nadawca nie komunikuje się z odbiorcą).

Nie dziwi więc fakt, że w krótkim czasie pojawiły się nowe potrzeby i wymagania, którym dotychczasowe standardy i rozwiązania nie mogły sprostać. Zrodziła się potrzeba takiego sposobu publikowania informacji, tak by mogły być z łatwością wykorzystane przez odbiorcę, w tym, co bardzo istotne, odbiorcę automatycznie przetwarzającego dane.

W 1997 roku organizacja World Wide Web Consortium (W3C) rozpoczęła proces standaryzacji sposobu zapisu ontologii, publikując standard Resource Description Framework (RDF), który w 1999 roku stał się oficjalnym standardem W3C. RDF pozwala na prosty zapis trójek pojęć. Każda trójka składa się z tematu (subject), właściwości (predicate) i obiektu (object). Taki zapis pojęć podstawowy element sieć definicji (każdy obiekt może być również tematem w innej trójce).
Standard RDF został uzupełniony w 2004 roku o specyfikację RDF Schema (RDF-S) . RDF-S wprowadził możliwość budowania meta-pojęć – klas, podklas, właściwości oraz standardowy sposób definiowania nazwy pojęcia (label) i jego opisu (comment).
Kolejnym etapem rozbudowy standardów sieci semantycznych było zwiększenie ekspresywności języków przeznaczonych do zapisu ontologii. Organizacja W3C opublikowała standard OWL (Web Ontology Language). Pozwala on m.in. na wyrażenie liczności zbiorów pojęć, zawierania się i różnicy pojęć, warunków koniecznych i wystarczających dla danego pojęcia. Architektura warstwowa technik semantycznych przedstawiona została na rysunku.

rysunek6

Rys. Architektura warstwowa technik semantycznych


W 2004 roku sieci semantyczne skupiały na sobie zainteresowanie badaczy na całym świecie i będąc na fali fascynacji rozbudzały oczekiwania przemysłu. Technika ta została jednak uznana za mało dojrzałą (na etapie embrionalnym), a jej powszechne zastosowanie określono, że będzie możliwe najwcześniej za 5-10 lat.

 

Więcej w tej kategorii: « Przegląd narzędzi mapowania

pasek dol2